برون شو ای غم از سینه که بوی یار می آید                 دلا زنجیر غم بگسل که آن دلدار می آید

سرای حزن ویران کن، حصار غم فرو بشکن               نثار مقدمش جان کن ، که آن سردار می آید

دوای درد مشتاقان، چراغ محفل یاران                        طبیب جمله مهجوران، شه ابرار می آید

سپهر و انجم و اختر، زیمنش جمله رقصانند                 که بلبل نغمه خوان گوید: سوی گلزار می آید

به قد سرو او " قائم " سراسر عالم امکان                 که بی یمن وجود او قیامت بار می آید

به مژگان گرد ره گیرم، به آب دیده ره شویم                  سرای و برزن آرایم، که مه رخسار می آید

غریو شادی مردم کند کر گوش اهریمن                       که شاه و قیصر و کسری به نزدش خوار می آید

امید جمله مظلومان و هم، خصم ستمکاران                 پناه بی پناهان مخزن الاسرار می آید

دل ازهجرش پریشان و زشوقش دیده گریان شد           "صمد" این سینه سوزان شد، کی آن دلدار می آید؟

* سروده شده در نیمه شعبان ۱۳۶۳

Final Declaration of

International Seminar on: "The Consequences of the use of Chemical Weapons against Iran"

22-23 October 2007

Tehran- Iran

کیستی؟ نا آشنایی، ای که زارم میکنی؟                    گاه در پس کوچه های دل، شکارم میکنی ...

ترجمه ای خام از یک دوبیتی عربی معروف :‌

الیک القلب من الاشواق یحترق          و دمع العین من الافاق یندفق                                                 القلب یحرقنی و الدمع یغرقنی           و هل رایت غریقا و هو محترق؟..

هشتم تیر سالروز حمله شیمیایی رژیم صدام علیه شهر غیر نظامی و مردم بی دفاع سردشت ‌در سال 1366 است. از سال ۱۳۸۲ سالگرد این واقعه  به عنوان " روز ملي مبارزه با سلاح هاي شيميايي و ميكروبي " ‌درتقویم ج.ا. ایران ثبت گردید. به همین بهانه، قریب 20 سال پس از وقوع  این فاجعه و ده سال پس از لازم الاجرا شدن کنوانسیون سلاحهای شیمیایی،  نوشته حاضر نگاهی  اجمالی و ارزیابی کوتاهی است از چگونگی اجرای این کنوانسیون و مروری است بر دستاوردها و چالشهای فراروی آن پس از یک دهه کارکرد.

گزیده ای از این مقاله با عنوان " بغض خفته " در صفحه ۱۷ روزنامه همشهری مورخ ۸ تیر ۸۷ منتشر شده است و خلاصه ای از آن نیز از لینک زیر قابل دسترسی است: بغض خفته لیکن متن کامل را با کلیک روی ا دامه مطلب بخوانید.

اشاره: بنابر اسناد موجود ،رژيم صدام در طول جنگ تحميلي مجموعاً بيش از ۲۰۰ بار اقدام به حملات شيميايي عليه نيروهاي ايراني و حتي غيرنظاميان نمود.(۱) برابر اظهارات مقامات رسمي حاصل اين جنايات هزاران شهيد و يكصد هزار مصدوم شيميايي است كه ايران را به بزرگترين قرباني اين نوع سلاح ها در دوره معاصر تبديل كرده است.(۲) از سال ۱۳۸۲ سالگرد حمله شيميايي به سردشت(۸ تير ۱۳۶۶) كه به تنهايي ۴۵۰۰ مصدوم به جاي گذاشت، به عنوان روز ملي مبارزه با سلاح هاي شيميايي و ميكروبي در ايران نام گذاري شد. از سويي سازمان منع سلاحهای شیمیایی نیز۲۹ آوریل سالروز لازم الاجرا شدن " معاهده منع توسعه، توليد، انباشت و به کارگیری سلاحهای شیمیایی و انهدام آنها " را به عنوان روز جهانی قربانیان سلاحهای شیمیایی نامیده است

به همين بهانه نوشتار حاضر مروري است بر مفاد معاهده منع سلاح هاي شيميايي، سازمان مربوطه و نيز آخرين وضعيت جنگ افزارهاي شيميايي در جهان.
توجه:‌این مقاله در اردیبهشت ماه ۱۳۸۵ نوشته شده و در روزنامه همشهری مورخ ۴/۲/۸۵ صفحه سیاست چاپ شده است. آمار و ارقام مندرج در مقاله تا تاریخ نگارش صحیح بوده و طبعا در تاریخ بارگذاری آن در وبلاگ دچار تغییراتی می باشد. اصل مقاله در سایت اینترنتی روزنامه همشهری به آدرس زیر نیز قابل دریافت می باشد : نبرد ناجوانمردانه   

 لیکن متن کامل را با کلیک روی ادامه مطلب بخوانید..

هر جا که نشان ز شعله شمعی بود             پروانه صفت تا به سحر پر می زد ...

* سروده شده در شب ( بامداد ) امتحان نهایی فیزیک سال چهارم تجربی (دبیرستان طالقانی بیجار) - ۱۳۶۴

 در حسرت دیدار تو ، این دیده ، پر آب است هنوز

این دل سوخته از آتش تو ، در تب و تاب است هنوز

دیده ام غرقه به خون دل و ، دل غرق در اشک

آب و آتش به هم آمیخت ولی، وصل سراب است هنوز ...